Ecem Naz Tunca’dan 1 Şubat Barış Manço’nun Ölüm Yıl Dönümünde bir vefa…
Bazı insanlar vardır; zamana ait değildir.
Zaman, onların etrafından akıp gider.
Barış Manço, bu toprakların böyle insanlarından biriydi. Şarkılarıyla değil yalnızca; duruşuyla, insan sevgisiyle, sözüne kattığı vicdanla Türkiye’nin ortak hafızasına kazındı.
Bugün, 1 Şubat. Bir “uzun saçlı dev adam”ın aramızdan ayrılışının yıl dönümü.
Barış Manço, benim için sadece herkesin tanıdığı büyük bir sanatçı olmadı. O, aile tarihimin de sessiz ama çok kıymetli bir parçasıydı. Annemle babamın düğününde nikâh şahidi olarak yanlarında duran kişi Barış Manço’ydu. O fotoğrafa her baktığımda yalnızca bir sanatçıyı değil; bir ana anlam katan, varlığıyla iz bırakan bir insanı görürüm.
Babam Hulusi Tunca ile Barış Manço’nun yolları ilk kez bir röportajda kesişti. Gazeteci-sanatçı ilişkisinin çok ötesine geçen bu tanışıklık, zamanla derin bir dostluğa dönüştü. Babamın Barış Manço ile yaptığı ilk röportaj, iki insan arasında ömür boyu sürecek bir güvenin ve samimiyetin başlangıcıydı. Bu dostluk, yıllar sonra babamın kaleminden dökülen “Barış Manço – Uzun Saçlı Dev Adam” kitabıyla ölümsüzleşti.
O kitap, bir biyografiden çok daha fazlasıdır.
Bir insanın hayata bakışını, Anadolu’ya duyduğu sevgiyi, çocuklara verdiği değeri ve popülerliğin ötesinde bir duruşu anlatır. Babam Barış Manço’yu anlatırken, aslında bir dönemin vicdanını, mütevazılığını ve sahiciliğini de kayda geçmiştir.
Barış Manço; rock müziği Anadolu’nun sesiyle birleştiren, yerel olanı evrensele taşıyan nadir isimlerdendi. “7’den 77’ye” diyerek yalnızca bir program adı koymadı; bir yaşam felsefesi bıraktı. Çocuklara yukarıdan bakmadan konuştu, büyüklere parmak sallamadan anlattı. Herkesle aynı hizada durmayı bildi.
Yıllar geçiyor.
Kuşaklar değişiyor.
Ama Barış Manço’nun sesi eskimiyor. Çünkü bazı sesler kulakta değil, insanın iç dünyasında yankılanır. Bir şarkısı çaldığında hâlâ susuyoruz. Hâlâ dinliyoruz. Hâlâ hatırlıyoruz.
Bugün onu anarken;
sadece bir sanatçıyı değil, bir insanı, bir dostluğu, bir kültür mirasını selamlıyorum.
İyi ki bu topraklardan geçtin Barış Manço.
İyi ki hayatlara dokundun.
İyi ki “uzun saçlı dev adam” oldun.
Saygıyla, özlemle ve minnetle…
Ecem Naz Tunca